Çok istiyorum özür dileyelim birbirimizden, oturup anlaşalım, konuşup anlaşılamayacak sorun değildi bizimki. Ama istemedin, ben de geri çekildim. Arada özlüyorsun, storylerime bakıyorsun biliyorum, belki sen de yazmak istiyorsun ama -iyi biliyorum ki- benim sert duvarlarımı, senin tekrardan reddedilme korkusu geri çekiyor seni. Bir cesaret bulsan, geri dönsek, unutsak her şeyi. Belki de kafada kuruyorum ve özlediğin kişi ben değilim, ya eski sevgilin -fotoğrafları bile duruyor- ya da başka bir kız var. Herkes bana “senin gibi bir kız, böyle erkeklere bakmaz” diyor, kusura bakma ama haklılar da, belki de bu korkutuyor seni, ama inan ki gerçekten gece 3’te sarhoş halinle yazdığın bir “özledim” mesajı yeterdi yeniden başlamamıza. Benim ilk defa bu kadar açıldığım, ilk defa yakınlaştığım erkeksin. Sadece 1 haftalık, senin gözünde hiçbir şey bunu biliyorum, belki de varlığımı bile unuttun , çünkü ben insan içinde görünmezim. Ama benim gibi zor seven birisi için çok önemli. O mesaj gelmeyecek, her şey bitti. Bir gün başkalarını seveceğiz, onlar için güleceğiz, ağlayacağız. Bir gün gerçek aşkı bulacağız. Böylesi daha iyi olacak. Benim için her zaman “ilk öpüşme hikayem” olarak canlı kalacaksın. Ama sen bir gün beni unutacaksın. Kendine iyi bak olur mu? Bir de son ricam, eğer mümkünse, beni güzel anar mısın? Hoşça kal benim tatlı ilk öpücüğüm :)