‎Lang naa lng ko ishare, I know we're not together pa, and I'm not expecting perfection from u. I just wanted to be honest because I've noticed some changes, and sometimes I find myself missing the way u used to express ur feelings. I value honesty between us, so I thought it's better to share this kaysa ikeep nako sa akong sarili. ‎ ‎Lately man gud lang, murag sunod sunod pg atake sa sadness sakoa ba Idunno why maybe it's bc's I miss us kabalo man ko nga love kaayo ko nimo, and I really appreciate that jud lang and wala ko naga doubt saimong love for me, kay gina pa feel man gihapon nimo na love ko nimo. ‎ ‎Pero usahay, ma miss lang jud nako tong pagiging expressive nimo sauna lang kanang pagiging open nimo ba, katong sturya diri sturya ddto and how u express ur love to me in detail, through notes, messages, ug bisan sa myday nimo. ‎ ‎usahay inig mata nko ma remember nko tung mga mssgs nimo sauna, katong random appreciations ug sweet words nimo while tulog ko or unsa ba. I'm not asking u lang para ibalik to tanan exactly the way it was before, pero mamiss lang jud nako tong feeling nga grabe ka ka-expressive saimoha feelings para sakoa and I'm really sorry jud lang ha for missing it. ‎ ‎Kabalo ko nga normal ra jud nga naay changes sa usa ka relationship as time goes by. People grow, situations change, and naa pud tay mga personal nga ginaatubang sa atong life labi na ikw lang daghan kykag problema and some of those wla nimo gina ingon sakoa and ako pud may prob na dipud nko maingon saimoha. I want u to know na naa rako dire pirme para saimoha even though nga layo ta sa usag usa. ‎ ‎I want u to know lang nga naa ra ko diri pirme para saimoha, bisag layo ta sa usag usa. Diman nako masulbad tanan nimong problea, pero willing ko maminaw ug mo sabot saimoha. ‎ ‎And I hope lang nga dili tungod kay naa tay kanya-kanyang problema sa kinabuhi, makalimtan nato ang kung unsa ang naa ta ky para sa akoa, when life gets hard, mas kinahanglan nato ang usag usa. Supposed to be we're helping and understanding each other, not letting our problems pull us apart. ‎ ‎I'm sorry lang kung naa man koy ma feel ani, dili tungod ky dika enough or dili tungod ky wala nakoy ma appreciate saimong efforts karon. In fact, grateful kaayo ko nga naa gihapon ka, nga love gihapon ko nimo, ug nga despite sa tanan nimo ginaagian, gina pili gihapon ko nimo adlaw-adlaw. ‎I just miss those little things sometimes. Katong mga butang nga murag gamay ra para sa uban pero dako kaayo ug impact sa akoa. ‎ ‎Gusto ra nako ni ishare sa imoha, dili para mag-complain ko, but bc's I want to be open with u and para masabtan nimo unsa akong nafeel. I don't want to keep these feelings to myself kay ikw man akong safe place ug ikaw sad ang person nga gusto nako makasabot sa akoa. Lang, I still love u the same, and maybe that's why I miss those moments so much. ‎